Dag 8: Yosemite/14 september

Yosemite dag 2:

Omdat Reny in haar boek is gaan lezen, schrijf ik voor de verandering maar eens het verslag. Onze eerste nacht in het enge bos is redelijk tot goed verlopen.We hoorden ’s nacht wel een knal en daarna vuurwerk, maar konden niet thuisbrengen wat dit te betekenen had. Meteen na het opstaan ben ik naar de ijsmachine gelopen om de koelbox te vullen.Het bier moet natuurlijk gekoeld blijven!!!

Omdat het buffet gisteravond zo goed was bevallen, kozen we vanochtend maar weer voor hetzelfde concept. Zeer uitgebreid kun je wel zeggen, alles was aanwezig, bacon, roerei, hashbrown, pannekoeken, wentelteefjes enz.Na het eten was het tijd om even met Lara te bellen.

Vervolgens hadden we besloten om de bacon en de pancakes eraf te gaan lopen door naar het Visitor Centre verderop in het park te lopen. Een gezellige wandeling door het basiskamp met kampeerders die buiten zaten te ontbijten en mooie natuur om ons heen.

Vandaag is het zondag en daarom leek het ons beter om ons heil buiten het park te zoeken.Op zondag is het extra druk met weekend bezoekers en daar hebben we geen zin in.We kozen daarom maar voor een bezoek aan Glacier Point, een mooi vergezicht op een uur rijden vanaf de Valley. Ook daar waren we niet alleen, maar gelukkig geen “Preuvenemintdrukte”. Even wat foto’s gemaakt , koffie en een hotdog gehaald en op naar het wandelgebied voor een “hike”

Omdat we rond het middaguur zaten werd het tijd voor een snelle lunch. Je kunt tenslotte niet op een hotdog teren die je een kwartier daarvoor naar binnen hebt getimmerd. De lunch werd bij gebrek aan picknicktafels uit de kofferruimte van de auto genuttigd.

Toen waren we klaar voor de wandelingen, 2 om precies te zijn. De eerste was maar 1,5 mijl (Sentinel Dome) maar door het grote hoogteverschil en 30 graden,een pittig tochtje. Uiteindelijk moest er aan het einde van de tocht een hoge berg bedwongen worden. Het laatste stukje heeft Reny verstek laten gaan omdat ze de klim naar boven te eng vond. (Note van Reny: ik dacht dat ik geen hoogtevrees had maar dit was me een beetje te heftig)

Boven aangekomen heb ik wat foto’s genomen en ben weer naar beneden geklommen.De 2e wandeling (Taft Point) begon vlak maar schijn bedriegt. We waren na deze tweede wandeling dan ook blij dat we onze stoffige wandelschoenen konden vervangen door iets wat comfortabeler zittende schoenen. Kortom, moe maar voldaan stapten we weer in onze grote, met airco voorziene, wagen richting Yosemite Valley. Nu was het toch wel weer tijd voor een borrel. Niet veel later weer naar het buffetrestaurant getrokken en daarna waren we klaar voor ons avondentertainment; de wasserette! Hier kregen toch wel zo’n anderhalf uur gevuld.

Het is momenteel 22.15 uur en Reny is in dromenland. Ik zal niet veel later volgen want we zijn hier rond 07.00 uur ‘s morgens op, en de hele dag buiten en in beweging. Dat is een hele “change of scene” voor zo’n biebman als ik. Daarom zeg ik: Welterusten en tot morgen.